บทที่ 32 11/2

“เหนื่อยไหม”

“หือ...อะไรของคุณ” ขวดน้ำที่ยื่นมาทำให้เพชรชะงักไปเล็กน้อยพลางเอาหลังมือลูบแก้มที่ผ่านความเย็นจากขวดแก้วที่อีกฝ่ายยื่นมา

“ขอโทษ” สิงหเรศเอ่ยเสียงแผ่ว เขาแค่อยากจะทำให้คนอายุน้อยกว่าอารมณ์ดีขึ้นมาบ้างก็เท่านั้น

เพชรยกยิ้มอย่างอ่อนใจ “ขอบคุณนะครับ” เขารับมาดื่มก่อนจะทำเสียงซาบซ่าบ่งบอก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ